header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto
 
Laatste nieuws

In Memoriam John Lohle.

Nieuws afbeelding 27-5-2018
Afgelopen week werden we overrompeld door het bericht dat John Lohle tijdens zijn vakantie plotseling is overleden. Niemand had het gedacht, niemand ook had het verwacht. Het is het moment wat men wel kent als iets ons overvalt, er geen woorden meer zijn voor een groet, een signaal van dank of wat dan ook.

John was een gedreven lid en speler, een kritisch en constructief bestuurder en medeoprichter van het IVT, het Internationale veteranen Jazzy Hockeyfestival.
We speelden bij de Heren en de Veteranen en deelden in de competitie in de regio en in Zeeland en later met de L-Veteranen ook in Oost Brabant en zelfs in Limburg.
Hij was bestuurder in roerige opbouwjaren die HCP in korte tijd bracht van de Strijpenseweg via Bosdal naar de Heikant en in een dergelijke tijd is kritisch en constructief besturen van het allergrootste belang. Het was de tijd van Frans Bakx, Jan Schoenmakers, Frans van de Water, Wim Rip, Dick Lahey, Felix van der Laken, Karel Ehrmann, Lex Gons, Jos Jansen, Felix van der Laken en andere sportieve leden die HCP een gezicht gaven en John was daarin een stille prominent die ondanks zijn drukke werkzaamheden de tijd nam om zich constructief en kritisch in te zetten voor de op- en uitbouw van de vereniging.
We bezochten in die tijd ook toernooien in binnen- en buitenland en het was in Oostende dat Joep Kraakman het idee opperde dat wij ook in staat waren een internationaal toernooi te organiseren, maar dan vergezeld van verrukkelijke Jazz. Ook John maakte deel uit van de groep die zich een jaar boog over de organisatie van het IVT dat in 1984 van start ging en dat met groot succes nog lang eenmaal per twee jaar is herhaald.

Hij legde vooral ook nadruk op sportiviteit, maar vond ook de derde helft, zo zal ik dat maar noemen, een gelegenheid om samen met de tegenstanders de wedstrijd te vieren. Ook buiten de wedstrijden om meende hij dat het goed was voor de saamhorigheid om geregeld met teamleden en hun dames een gezellige bijeenkomst te hebben, want spelen alleen zou de sport geen extra dimensie geven. Het was een man van striktheid, precisie en gezelligheid en meende dat de mens ook de verbondenheid nodig had om tot prestaties te kunnen komen.

Ik vond het prettig om zijn teamgenoot te hebben mogen zijn en voel me ook bevoorrecht dat ik zijn vriend mocht zijn.
Ook al zal de geschiedenis van HCP vervagen, John laat ook HCP een rijke geschiedenis na en indrukwekkende sporen. Hartelijk dank daarvoor.

Mei 2018
Huub Seelie